Οι καρδιοπαθείς ζητούν πρόσβαση στις σύγχρονες θεραπείες κατά της παχυσαρκίας

Το αίτημα για δίκαιη και τεκμηριωμένη πρόσβαση των ανθρώπων με καρδιαγγειακά νοσήματα στις σύγχρονες θεραπείες κατά της παχυσαρκίας φέρνει στο προσκήνιο ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες, με υπόμνημα που απέστειλε στον Υφυπουργό Υγείας Μάριο Θεμιστοκλέους. Ο Σύλλογος υπογραμμίζει ότι η παχυσαρκία επιβαρύνει σοβαρά όσους ζουν με καρδιαγγειακά προβλήματα και τονίζει πως οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όσους τις χρειάζονται περισσότερο.

Η παχυσαρκία στην Ελλάδα

Η παχυσαρκία παραμένει ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα δημόσιας υγείας στη χώρα μας. Περίπου 27 με 28% των ενηλίκων ζουν με παχυσαρκία και συνολικά πάνω από 60% είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Τα ποσοστά στους εφήβους ξεπερνούν το 25%, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αντιμετωπίζει την παχυσαρκία ως χρόνια νόσο, με σημαντικές επιπτώσεις στη νοσηρότητα, τη θνησιμότητα και την ποιότητα ζωής. Συνδέεται με στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, υπνική άπνοια και ορισμένους καρκίνους. Για όσους έχουν ήδη καρδιαγγειακά νοσήματα, η επιβάρυνση είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Περιορισμένες οι θεραπευτικές επιλογές που αποζημιώνονται

Παρά το μέγεθος του προβλήματος, οι θεραπευτικές επιλογές που αποζημιώνονται για την παχυσαρκία παραμένουν περιορισμένες. Σήμερα η λιραγλουτίδη 3.0 mg είναι ουσιαστικά η μόνη αγωγή που καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ και αυτό μόνο υπό αυστηρά κριτήρια.

Τα νεότερα φάρμακα Wegovy και Mounjaro, τα οποία έχουν εγκριθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κυκλοφορούν και στην Ελλάδα, όμως στην πράξη ελάχιστοι ασθενείς μπορούν να τα λάβουν, καθώς απαιτείται ιδιωτική συνταγογράφηση και η κάλυψη του κόστους γίνεται αποκλειστικά από τον ίδιο τον ασθενή.

Από τον Σεπτέμβριο του 2025, το πρόγραμμα Προλαμβάνω αποτέλεσε μια σημαντική αλλαγή, αφού προβλέπει δωρεάν θεραπείες για συγκεκριμένες ομάδες ασθενών με βάση τον δείκτη μάζας σώματος και τις συννοσηρότητες. Παρ’ όλα αυτά, η δυνατότητα αυτή αφορά μόνο όσους εντάσσονται στο πρόγραμμα και δεν αποτελεί γενικευμένη αποζημίωση.
Για τους περισσότερους ασθενείς, οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες παραμένουν εκτός οικονομικής εμβέλειας.

Η παχυσαρκία πλήττει δυσανάλογα τους καρδιοπαθείς

Για τους ανθρώπους που ζουν με καρδιαγγειακά νοσήματα, η παχυσαρκία δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη παράγοντα κινδύνου. Συχνά είναι ο παράγοντας που καθορίζει την πορεία της υγείας τους. Η αύξηση του σωματικού βάρους επιβαρύνει την καρδιά, επιταχύνει την εμφάνιση συνοδών νοσημάτων και περιορίζει σημαντικά τη λειτουργικότητά τους.

Σε όσους έχουν υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο ή σοβαρούς λειτουργικούς περιορισμούς, η ιατρικά υποστηριζόμενη απώλεια βάρους μπορεί να αλλάξει την εξέλιξη της νόσου. Όταν όμως οι σύγχρονες θεραπείες παραμένουν διαθέσιμες μόνο με ιδιωτική δαπάνη, αυτοί που τις χρειάζονται περισσότερο συχνά μένουν χωρίς επιλογή.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες ζητά από το Υπουργείο Υγείας να ξεκινήσει ένας θεσμικός δημόσιος διάλογος ώστε να διαμορφωθεί ένα σύστημα που θα εξασφαλίζει δίκαιη, διαφανή και τεκμηριωμένη πρόσβαση στις νέες θεραπείες κατά της παχυσαρκίας.
Ο Σύλλογος επισημαίνει την ανάγκη να οριστούν σαφή κριτήρια, όπως ο δείκτης μάζας σώματος, η ύπαρξη συννοσηροτήτων και η τεκμηρίωση προηγούμενων μη φαρμακευτικών προσπαθειών, ώστε οι ασθενείς με μεγαλύτερη ανάγκη να μην αποκλείονται από τις διαθέσιμες επιλογές.

Χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες

Η παρέμβαση του Συνδέσμου ανοίγει μια συζήτηση που αφορά όχι μόνο όσους ζουν με παχυσαρκία αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα υγείας στηρίζει τους πιο ευάλωτους ασθενείς. Οι νέες θεραπείες μπορούν να μειώσουν καρδιαγγειακά επεισόδια, να περιορίσουν τις νοσηλείες και να βελτιώσουν ουσιαστικά την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων.

Για να γίνει αυτό πραγματικότητα χρειάζονται πολιτικές που αναγνωρίζουν τις πραγματικές ανάγκες των ασθενών και δεν αφήνουν κανέναν εκτός. Η παχυσαρκία είναι μια χρόνια νόσος που επηρεάζει καθοριστικά τη ζωή των ανθρώπων και η πολιτεία καλείται να ανταποκριθεί σε αυτή την πραγματικότητα.