Αντιπαράθεση ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ και ΠΦΣ με φόντο τις νέες ρυθμίσεις του ΕΚΠΥ

Η αντίδραση των φαρμακοποιών

Η αναφορά αυτή προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου, ο οποίος με επιστολή του προς την ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ απορρίπτει τους υπαινιγμούς περί «μεταφοράς κονδυλίων» και τονίζει ότι οι φαρμακοποιοί δεν έχουν καμία εμπλοκή στις αποφάσεις του ΕΟΠΥΥ για τις αποζημιώσεις των αναλωσίμων του διαβήτη.

Όπως επισημαίνει στην ανακοίνωσή του ο ΠΦΣ, η πάγια αμοιβή των 3 ευρώ ανά κουτί Φαρμάκων Υψηλού Κόστους αφορά αποκλειστικά το κόστος διαχείρισης και μεταφοράς των φαρμάκων από τις φαρμακαποθήκες προς τα ιδιωτικά φαρμακεία και δεν σχετίζεται με τον προϋπολογισμό των αναλωσίμων. Παράλληλα, ο Σύλλογος χαρακτηρίζει «ανυπόστατες και προσβλητικές» τις αναφορές της Ομοσπονδίας που, όπως επισημαίνει, αφήνουν να εννοηθεί ότι οι φαρμακοποιοί επωφελούνται εις βάρος των ασθενών.

Στην επιστολή του ο ΠΦΣ υπογραμμίζει ότι «οι φαρμακοποιοί της χώρας στέκονται καθημερινά στο πλευρό των χρονίως πασχόντων», ενώ υπενθυμίζει τη συνεργασία του με την Ένωση Ασθενών Ελλάδας, στο πλαίσιο μνημονίου κοινών δράσεων για την ενημέρωση και την ασφαλή χρήση φαρμάκων. Επίσης τονίζει με νόημα ότι «οφείλει να αποκαθιστά την αλήθεια όταν διακινείται ανακριβής πληροφόρηση που πλήττει τον κλάδο».

Η αντίδραση της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ

Μετά την επιστολή του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ επανήλθε με νέα ανακοίνωση, στην οποία εκφράζει «έκπληξη» για τη στάση του ΠΦΣ και κατηγορεί τη Διοίκηση του Συλλόγου ότι «αντί να εστιάσει στα κρίσιμα προβλήματα που προκάλεσε η απόφαση του ΕΟΠΥΥ, επέλεξε να λειτουργήσει ως φερέφωνο της Διοίκησής του».

Η Ομοσπονδία επιμένει ότι η κριτική της δεν στρέφεται κατά των φαρμακοποιών, αλλά αφορά την πολιτική απόφαση που, όπως υποστηρίζει, θίγει την ασφάλεια και τη φροντίδα των ατόμων με διαβήτη. Διευκρινίζει ότι η χρέωση των 3 ευρώ ανά κουτί Φαρμάκων Υψηλού Κόστους αποτελεί ξεχωριστή δαπάνη για τη διανομή των φαρμάκων, η οποία, όταν η παράδοση γίνεται μέσω φαρμακείου και όχι κατ’ οίκον, επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ. Μάλιστα παραθέτει αποσπάσματα από το άρθρο 55 του σχεδίου νόμου, ώστε να τεκμηριώσει ότι η δαπάνη των 3 ευρώ για τη διανομή των ΦΥΚ καλύπτεται από τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ και δεν συνυπολογίζεται στη συνολική φαρμακευτική δαπάνη.

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ αναφέρεται επίσης στην αμοιβή των 20 ευρώ ανά κουτί ΦΥΚ που λαμβάνουν τα ιδιωτικά φαρμακεία, επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με τη νομοθεσία, η χορήγηση των φαρμάκων αυτών δεν συνοδεύεται από παραστατικό προς τον ασθενή – γεγονός που, κατά την Ομοσπονδία, δημιουργεί κενό στην ιχνηλασιμότητα και στην επιστροφή φαρμάκων σε περίπτωση ελαττωμάτων ή κακής συντήρησης.

Περαιτέρω η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ αναφέρεται στην απαλλαγή των φαρμακείων από τις πιστοποιήσεις ISO, που – σύμφωνα με την Ομοσπονδία – δημιουργεί κενά στην ασφάλεια των φαρμάκων. Ειδικότερα συνδέει τη ρύθμιση αυτή με την επιστολή του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, υπονοώντας ότι η θετική του στάση απέναντι στον ΕΟΠΥΥ ίσως συνδέεται με προηγούμενες «διευκολύνσεις» του Οργανισμού προς τον κλάδο.

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ υπογραμμίζει ότι λειτουργεί με διαδικασίες διαφάνειας και πιστοποίηση ISO 37001 κατά της δωροδοκίας, υπενθυμίζοντας ότι εκπροσωπεί θεσμικά τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και δηλώνοντας πως δεν προτίθεται «να ανεχθεί περαιτέρω προσβολές» απέναντι στους εκπροσώπους της.

Τέλος, η Ομοσπονδία σχολιάζει το πρόσφατο μνημόνιο συνεργασίας του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου με την Ένωση Ασθενών Ελλάδος, επισημαίνοντας ότι και οι δύο φορείς αποτελούν δευτεροβάθμια όργανα εκπροσώπησης και αφήνοντας να εννοηθεί ότι το μνημόνιο ενδέχεται να λειτουργεί περισσότερο σε επικοινωνιακό επίπεδο παρά ως εργαλείο ουσιαστικής συνεργασίας.

Το ουσιαστικό πρόβλημα παραμένει ανοιχτό

Στον πυρήνα της υπόθεσης βρίσκεται η διακοπή της αποζημίωσης για τις ταινίες μέτρησης γλυκόζης στους χρήστες συστημάτων συνεχούς καταγραφής (CGM) — μια απόφαση του ΕΟΠΥΥ που, σύμφωνα με την ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, ελήφθη για λόγους δημοσιονομικής εξοικονόμησης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι ακόμη και οι χρήστες CGM χρειάζονται περιοδικά ταινίες για επιβεβαιωτικές μετρήσεις.

Έτσι, μια διαφωνία που ξεκίνησε ως κριτική προς τον ΕΟΠΥΥ για την κάλυψη των αναλωσίμων κατέληξε να εξελιχθεί σε αντιπαράθεση με τους φαρμακοποιούς, για ένα ζήτημα που δεν αφορά άμεσα τον ρόλο τους.

Ωστόσο, το αίτημα των διαβητικών για ισότιμη και ασφαλή πρόσβαση στα αναλώσιμα που είναι απαραίτητα για την καθημερινή τους φροντίδα παραμένει εκκρεμές.
Και αυτό είναι που επείγει πραγματικά.