«Ανθίζω, Καρπίζω, προχωρώ»: Η νέα έκθεση φωτογραφίας της Δέσποινας Κατσώχη

Η ιατρική και η τέχνη συναντώνται σε μια έκθεση φωτογραφίας με έντονο συμβολισμό και κοινωνική διάσταση. Η ογκολόγος-ακτινοθεραπευτής Δρ. Δέσποινα Κατσώχη παρουσιάζει τη νέα της έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ανθίζω, Καρπίζω, προχωρώ».

Η νέα φωτογραφική δουλειά της κας Κατσώχη αντλεί έμπνευση από το τρίπτυχο Άνοιξη, Γυναίκα, Φύση και ιχνηλατεί όσα προσδιορίζουν τη γυναικεία ταυτότητα, με στόχο την ενδυνάμωσή της προκειμένου να βαδίσει σε νέες δημιουργικές λεωφόρους.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, στις 18.30, στην αίθουσα «Γ. Αναστασόπουλος» (3ος όροφος) στο Μέγαρο της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, Αθήνα), υπό την αιγίδα του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 31 Μαρτίου 2026 και θα είναι επισκέψιμη από Δευτέρα έως Παρασκευή, 09.00 έως 16.00. Την εκδήλωση των εγκαινίων θα παρουσιάσει το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, δημοσιογράφος Κατερίνα Λυμπεροπούλου.

Οι γυναίκες στα έργα της Δέσποινας Κατσώχη ανασαίνουν, προσφέρουν, μοιράζονται, συντροφεύουν, αγκαλιάζουν, αναζητούν, προσκαλούν και αλληλεπιδρούν, ενώ τα λουλούδια της καλούν να συνειδητοποιήσουμε ότι, για ν’ ανθίσουμε, πρέπει να ζούμε σε αρμονία με τη φύση, υιοθετώντας έναν τρόπο ζωής που μας θωρακίζει ψυχικά και σωματικά.

Η Δρ. Κατσώχη είναι ογκολόγος-ακτινοθεραπευτής, εξειδικευμένη στις νεότερες τεχνικές της ακτινοθεραπευτικής ογκολογίας. Πριν από 14 χρόνια ίδρυσε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία ΑΚΟΣ, η οποία επιτελεί σημαντικό έργο στην πρόληψη του καρκίνου και στην υποστήριξη των ανθρώπων που έχουν αποθεραπευθεί από τη νόσο. Η έκθεση «Ανθίζω, Καρπίζω, προχωρώ» πραγματοποιείται στο πλαίσιο των δράσεων της ΑΚΟΣ. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα της κας Κατσώχη αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πορείας που συνδέει την υγεία, την πρόληψη και την ποιότητα ζωής.

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός τέχνης και αρχαιολόγος Λουίζα Καραπιδάκη, μέλος της AICA. Στο σημείωμά της για την έκθεση αναφέρει:
«…Ολόσωμες γυναικείες φιγούρες μετασχηματίζονται σε σαγηνευτικά άνθη, συγκροτώντας υβριδικές, πολυδιάστατες υπάρξεις. Η φωτογράφος συνδυάζει τις εικόνες της και δημιουργεί μορφές που λειτουργούν ως σύμβολα ενδυνάμωσης – σύγχρονα “θαύματα της φύσης” με έντονη ζωτικότητα. Οι γυναικείες αυτές παρουσίες συνομιλούν με ποιητικές και εικαστικές αναφορές: τις στραμμένες προς το φως ανεξάρτητες γυναίκες-ηλίανθους του William Blake, τη “φεγγαροντυμένη” του Σολωμού, τις γυναίκες-αγωνίστριες του Ρίτσου, αλλά και με έργα νεότερων ποιητών και ποιητριών, καθώς και της παραδοσιακής ποίησης. Η ελληνική ύπαιθρος αποτελεί μόνιμη πηγή έμπνευσης για την καλλιτέχνιδα, έναν βιωματικό τόπο όπου η φύση λειτουργεί ως “θεραπευτικό μέσο” για την ψυχή, σαν ένα θαυματουργό ψυχολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Μέσα από τις εικαστικές της δημιουργίες, τα θαυμαστά δημιουργήματα της φύσης και το γυναικείο σώμα δεν καταγράφονται απλώς, αλλά μετασχηματίζονται σε εμπειρία σύγχρονης οπτικής σκέψης, όπου η ευδαιμονία και η αισιοδοξία αναδύονται ως πράξεις αντίστασης απέναντι στα αδιέξοδα και την απαισιοδοξία του σύγχρονου τρόπου ζωής. Στο επίκεντρο αυτής της πρακτικής βρίσκεται η γυναικεία ταυτότητα, ως φορέας μνήμης, απέραντης δύναμης, ψυχικής ανθεκτικότητας, συναισθηματικής νοημοσύνης και αναγέννησης…»